De hemel huilt -heel hard- in Suriname

Zo af en toe mag er natuurlijk een blog verschijnen die verder niets met een nieuwsitem te maken heeft, maar wel het leven van een journalist in opleiding weergeeft. Twee weken lang bevonden vier studenten van CampusCam zich in Suriname. Hier werd het duidelijk dat televisiemaken een hoop creativiteit vereist.

Geen seizoenen

Suriname kent niet de vier seizoenen zoals wij die kennen. Er bestaat geen lente, zomer, herfst of winter. Suriname kent een lange regentijd, een korte regentijd, een droge periode en de extreme droge periode. Die droge periode stelt maar weinig voor en eigenlijk betekent dit dan ook dat het zo ongeveer het hele jaar regent. Officieel regent het van april tot en met augustus en van december tot en met februari.

Back to the Basics

CampusCam vertrok begin maart richting Suriname, volgens de regels zou het dus droog moeten zijn. Helaas. Zo werkt dat natuurlijk niet. Waar een tropische regenbui ook niet van houdt is een waarschuwing geven. In Nederland wordt er eerst een waarschuwing gegeven door middel van een beetje motregen. Maar in Suriname houden ze ervan het ineens met bakken uit de hemel te laten komen. Geef het dan ook twee seconden en je bent doorweekt.

Tropenregels

Zo was er een ochtend, waar twee van de CampusCamers, besloten om een prachtige zonsopkomst te filmen aan de waterkant in Paramaribo. Om 5:00 s’morgens ging de wekker en vermoeid vertrokken de twee met volle moed richting de Suriname Rivier. De eerste vermoedens kwamen toen er geen sterrenhemel te zien was. Zou dit kunnen betekenen dat er wolken hingen? Beide hadden geen idee, het was immers nog donker. Maar omdat ze niet voor niets zou vroeg waren op gestaan besloten ze het plan door te zetten.

Creativiteit

Om zeven uur had de zon volledig op moeten zijn. Dat was hij ook, alleen hadden de CampusCamers hem niet gezien. Het was bewolkt en terwijl de twee een beetje verslagen aan de waterkant toch nog wat probeerde te filmen, gebeurde het. De hemel brak. De dikke druppels kwamen met zo’n topsnelheid naar beneden, dat de CC’ers, inclusief de apparatuur geen seconde de kans kregen. Wanneer zij dan ook een afdakje bereikten was het al te laat. Er was water in de lens van de camera terecht gekomen. Wat doe je dan? Terug naar huis natuurlijk en proberen de camera te redden. Met een fohn wisten ze, gelukkig, de lens droog te krijgen.

Poging twee ging een stuk beter, zie hieronder dan ook het resultaat!

Ook interessant voor je:

Eén gedachte over “De hemel huilt -heel hard- in Suriname

  • 29 maart, 2010 om 12:52
    Permalink

    Voor dagelijks nieuws uit Suriname over het milieu, de flora en fauna bezoek eens mijn blog http://sranan-news.blogspot.com. Ook interessant voor studenten die in de nabije toekomst voor een opdracht of stage naar Suriname gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.