Jolanda van de klantenservice

Het is exact half twaalf in de middag op een doordeweekse dag in april. Ik ben onderweg naar een afspraak in Amersfoort en stap uit de bus bij halte Kwekersweg. Bus 76 rijdt door naar Spakenburg zonder mij. Gloeiende, gloeiende! Mijn rugtas laten liggen.

Tijdens deze aprildagen is de natuur op zijn geilst en komen mijn niesbuien tot een natuurlijk hoogtepunt. De hooikoortspillen die in mijn tas zitten zijn nu van levensbelang. Na een potje razen en stieren besluit ik te bellen naar de busmaatschappij Connexxion. Ik vind het nummer op een poster in het verder verlaten bushokje. Dit gaat me veel kosten, want het is zo’n 0900–veel-geld-nummer. Na een irritant lang keuzemenu krijg ik Jolanda van de klantenservice aan de lijn.

Je kent het wel: ‘Dag meneer’, ‘Moment geduld meneer’, ‘Nee meneer’, ‘Nee echt niet meneer’, ‘NEE MENEER’. Die verschrikkelijke beleefdheden zijn op dit paniekmoment niet welkom. Ik ben op zoek naar een meedenkend iemand. Ik wil weten hoe ik er achter kan komen of de tas is gevonden en waar ik hem kan ophalen. Het enige concrete wat uit Jolanda komt is het gegeven dat ik een brief ontvang als, met de nadruk op áls, mijn tas wordt gevonden. Tot die tijd moet ik in alle rust afwachten.

Kwijt is kwijt

De buschauffeur van dienst bellen kan niet. Een belletje naar afdeling gevonden voorwerpen depot kan niet. Sms je dan? Nee. Is er toch niet een telefoonnummer van een centraal aangiftepunt gevonden voorwerpen? Nee.

Eenmaal iets vergeten in een bus van Connexxion… dan ben je het kwijt!!!! Denk maar niet dat de klantenservice je ook maar ergens mee kan helpen. Die tv-reclame van die vergeten paarse krokodil in het zwembad schiet door mijn hoofd als Jolanda mij voor de 400ste keer met ‘meneer’ aanspreekt. Jolanda komt niet uit haar rol als voorgeprogrammeerde partijfunctionaris die niets méér zegt of verteld dan haar is verteld. Bureaucratie ten top.

Die zien we nooit meer terug
Tot op heden, vier dagen na het verlies, heb ik nog altijd geen bericht van Connexxion. Natuurlijk is het mijn eigen stomme rotschuld dat mijn tas ergens in Spakenburg aan een viskar bungeld, maar wat had ik graag gehad dat Jolanda wat meer met mij meedacht in plaats van mij in de wacht zetten. Voor een ieder die een vergelijkbare situatie tegenkomt geef ik het advies: adem diep in en ren zo hard als je kan achter die bus aan…

Als er spullen worden gevonden kan je het afhalen in Amersfoort aan de Havenweg 42:


Grotere kaart weergeven

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.