Tienermama? Hell no!

Tienerouders. Ik word er steeds meer mee geconfronteerd. Het lijkt wel alsof om me heen steeds meer baby’s worden geboren. Eigenlijk zou ik dat niet erg moeten vinden, ik wil namelijk heel graag tante worden alleen zien mijn beide broers dat nog niet zitten. Maar ik vind het wel erg, omdat de aanstaande ouders niet mijn broers zijn,  maar mijn vrienden zijn. Het zijn de mensen waarmee ik in het weekend ga stappen en van het leven geniet. Met zo’n kleine spruit wordt dat toch een heel ander verhaal.

In de buurt waar ik woon zie ik al veel jonge meiden met een kinderwagen. Maar anderhalf jaar geleden werd ik er pas echt mee geconfronteerd. Een vriend van mij werd vader, hij was 17 jaar op dat moment. Ze waren verliefd en meteen de eerste keer was het een schot in de roos. Ze was zwanger. Drie maanden na de geboorte zijn ze uit elkaar gegaan, want tjaa.. wie deelt tegenwoordig nog zijn hele leven met zijn eerste geliefde? Het ging niet. Er kwam ruzie over het kind –zoals altijd- en uiteindelijk zitten ze allebei met de gebakken peren: het kind woont nu bij iemand anders.

Was ik net een beetje uitgepuft van dat drama, komt de volgende vriendin (19). Op een feestje druk ik haar lievelingsdrankje in haar handen: bacardi-cola. Maar ze wilt het niet. ‘’Ik ben zwanger’’ fluistert ze. Zij is dolgelukkig, ik weet het nog niet zo goed. Hoe hard ik mijn best ook doen, op de een of andere manier link ik tienerouders nooit met het woord ‘gelukkig’.

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.