Desnoods sterven voor de walvis

Wietse van der Werf (27) groeide op in Nieuwegein, maar verloor al zijn persoonlijke eigendommen door zich bij de activistische beweging Sea Shepherd aan te sluiten. Sindsdien draait zijn leven om strijd voor het milieu. Multinationals en regeringen die het slecht voorhebben met de natuur moeten het ontzien. Desnoods met zijn eigen dood tot gevolg.

Even testneeenenen
Wietse aan het werk in de machinekamer. Foto: Sea Shepherd / Michael

“Als je oud genoeg bent om vragen te stellen worden bepaalde ‘milieuvraagstukken’ vanzelf duidelijker. Zo rond de puberteit nam ik geen genoegen meer met de uitleg die ik van mijn ouders kreeg. De activist in mij kwam tot bloei. Ik wilde weten hoe het écht zat. Ik moest er achteraan en nam niet langer genoegen met het praatje van de regering of een belanghebbende industrie.”

“Ik kwam erachter dat het vooral ongelijkheid is. Een voorbeeld. Jij mag niet in de plaatselijke rivier een visje vangen, maar grote bedrijven mogen wel tonnen vis illegaal uit de zee halen, zonder dat dit consequenties heeft. Daar kan ik me heel kwaad om maken.”

“De taak van Sea Shepherd is om te zorgen dat we op een gegeven moment geen werk meer hebben. De Japanners doden bij elkaar ongeveer duizend walvissen per jaar. De zogenoemde fabrieksschepen verwerken het grootste gedeelte van de vangst. Het is het grootste drijvende slachthuis ter wereld.”

“Als je na een lange tocht eindelijk dat fabrieksschip in zicht hebt, wil je maar één ding: alles op alles zetten, en dat schip aanvallen. Ik word zo boos als ik dat schip zie. Niet alleen ik, maar iedereen bij Sea Shepherd. Elk bemanningslid heeft veel opgegeven om dáár te kunnen zijn. Iedereen heeft een stukje van zijn eigen leven ingeleverd om mee te kunnen. Iedereen heeft de passie en wil er keihard voor gaan.”

Dit keer op het dek. Foto: Sea Shepherd / Michael

“De Japanners proberen van alles om onze acties te dwarsbomen. Vorig jaar voer een Japans schip op één van onze schepen in. Ons schip brak daarbij doormidden en zonk. Of ze gaan vlak naast ons varen, met metershoge golven tot gevolg. Het dek wordt spiegelglad waardoor je moet oppassen dat je niet de zee in glijdt.”

“Ik wil niet sterven, maar ik ga de risico’s niet ontlopen. Ook als er geen resultaat is ga je door. Je doet wat moreel het juiste is om te doen. Dat is het uitgangspunt.”

“Het zogenaamde ideale leventje gaat voor mij niet op. Soms ben je kotsmisselijk op een schip, je verlangt terug naar huis. Maar wat ik heb is de strijd. Ik ruil het één voor het ander en uit die strijd haal ik ontzettend veel voldoening en energie. Als je weet waarvoor je het doet, dan ga je door. Zolang als dat nodig is.”

Listen!

Ook interessant voor je:

2 gedachten over “Desnoods sterven voor de walvis

  • 17 mei, 2010 om 21:13
    Permalink

    Leuk dat er mensen zijn die zich inzetten voor deze vrij weerloze zeezoogdieren. Alleen wie uitdeelt moet ook kunnen incasseren. Die boefjes van de Sea Shepherd varen ook in op de Sushi-eters, dus ze moeten niet zo zeuren als ze het terug gaan doen.

  • 17 mei, 2010 om 12:50
    Permalink

    Held, Helder, Heldst!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.