Kicksen aan de wilgen; lang leve de harde kern

Na bijna vijftig jaar bij de Nieuwegeinse vereniging Vreeswijk gevoetbald te hebben, is Adrie van Raaij na zijn actieve carrière nog steeds van waarde voor de club. Elke zaterdagochtend keurt hij om half acht de velden bij Vreeswijk en vraag hem zich te verkleden als Prins Carnaval, Sinterklaas of de Kerstman en hij doet het.

Van Raaij begon bij Vreeswijk toen de club nog aan de Lek gevestigd lag. “Ik heb de koeienvlaaien nog van het veld moeten scheppen om maar te kunnen voetballen. Beetje zand erover en we konden beginnen. Mooie tijden waren dat”, herinnert Van Raaij zich. Er was één veld, waar nog net cornervlaggen op stonden. Douchen was een utopie. “En als de wind ongunstig stond, moest je de ballen die in de Lek belandden aan de andere kant oppikken.”

Zijn beide ouders woonden toen nog pal naast het veld. De wedstrijdbesprekingen van het eerste elftal, waar Van Raaij enige tijd voor uitkwam, vonden daarom steevast plaats in de woonkamer van de Van Raaij’s. Er werd gezorgd voor koffie en een broodje, de trainer maakte ondertussen de opstelling bekend.

Ballie-team
Hij bleef niet actief op het hoogste niveau. Tientallen jaren voetbalde hij in het zogenaamde ‘Ballie-team’, een vriendenteam. Vorig jaar besloten de mannen de stekker uit het team te trekken. Van Raaij: “Ik ga nog geregeld bij Vreeswijk kijken in het weekend, sta altijd bij mijn kleinzoon langs de lijn en ik tennis regelmatig, maar het vult niet de leemte die is ontstaan nadat ik de voetbalschoenen heb opgeborgen.”

Toch kan hij nog aardig zijn ei kwijt langs de lijn. “Mensen weten wel als ik er weer eens ben, op de zaterdag of zondag”, vertelt van Raaij. “De boel een beetje opnaaien samen met m’n oude teamgenoten. Ik praat graag tegen de scheidsrechter en tekeergaan tegen de tegenstander, daar heb ik al helemaal geen moeite mee. Wij zijn de harde kern van Vreeswijk.”

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.