Bloedijs

De Italiaanse ijsmaker Roberto is een begrip in Utrecht. In zijn zaak aan de Poortstraat is het altijd druk. De rijen staan op een warme avond tot ver buiten de ijswinkel.

Roberto draait zijn hand niet om voor een lekker ijsje. Capricio, het ijs met caramel en pinda’s, is een van mijn persoonlijke favorieten. Maar ook het Spaanse melktoetje met een vleugje kaneel en het wittechocolade ijs belanden met regelmaat op mijn ijshoorntje. Om maar niet te spreken over kokos, yoghurt-aarbei of Baileysijs.

De Italiaanse collega’s van Roberto verklaren hem voor gek. Want welke Italiaan maakt nu haringijs met uitjes? Of ijs van sesamzaad, nederwiet of rauwe ham? Roberto is de opmerkingen zo zat dat hij niet meer begint over zijn nieuwe ijssmaken. Hij houdt het simpel. “Ik doe ook vanille, chocola en straciatella hoor.”

Roberto lijkt op een kunstenaar. Hij is onrustig en is met zijn hoofd steeds bij zijn ijs. Nieuwe smaken beginnen bij het bedenken van een goede naam. Want dan weet hij of het een sorbet of een roomijs moet worden. Stapels papier gaan er doorheen in huize Roberto als de ijsmaker een nieuw recept probeert te perfectioneren. De beste ideeen krijgt hij ’s nachts als hij in bed ligt. Dan schrikt hij wakker en wekt zijn vrouw. Want het idee moet aan iemand verteld worden anders is het weg.

Roberto is ondeugend. Als hij praat over zijn nieuwe smaken dan twinkelen zijn ogen. Hij grinnikt als een jochie dat een stout plan heeft. Bloedijs wil hij maken, nog dit seizoen. Als het zover is zal hij een vampierpak dragen, om de mensen te shockeren. Het zou me niets verbazen.

[audio:http://www.campusblog.nl/wp-content/uploads/2010/06/Roberto-ijs-1.mp3]


Grotere kaart weergeven

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.