Burgerlijk biken

Een stukje fietsen. Klinkt burgerlijk en dat is het ook. Maar wat is daar mis mee? Met een paar flessen rosé en een koelbox vol bier het park in. Living the good life. Ook prima, maar op een gegeven moment gaat zelfs dat vervelen. Daarom maar de tweewieler gepakt en Utrecht uitgefietst. En wat ik daar aantrof… puur natuur!


Haarzuilens, De Haar, Lage Vuursche. Slechts drie dorpjes rond Utrecht die absoluut de moeite waard zijn om met je fietsje te bezoeken. Met de zon op m’n knar reed ik door de Utrechtse Heuvelrug tussen de oudere echtparen, door het mos en door het bos. Ik op mijn stadsfiets, zij op hun Gazelle. Uitgerust met fietstassen, een routekaart voorop, 21 versnellingen en gekleed in dezelfde unisex-outfits reden ze me in grote hoeveelheden voorbij. Maar zodra je deze gepensioneerde oudjes probeert weg te denken blijft er iets heel moois over; iets veel frissers, veel puurder en vele malen meer onmisbaar. Rust. Rust die je in de stad niet zo snel zult aantreffen. Misschien heeft het te maken met mijn boerenkinkelachtergrond, het feit dat ik uit een dorp uit Groningen kom dat mij dit zo aanspreekt. Maar slechts een paar minuten fietsen en je bent van de stoplichten, autostank en drukte beland in de bossen, langs rivieren, met de geur van dennenappels en groen om je heen. En oudjes, maar die moet je voor het comfort even wegdenken. Burgerlijk inderdaad, maar wat is daar mis mee? Ik ben immers een burger. Een laatste tip: bospaden zijn erg smal maar bejaarden met fietstassen niet. Pas op, zwenkt uit!

Wil je weten waar het goed vertoeven is op fiets? Ga hier dan eens heen:


Grotere kaart weergeven

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.