Je ziet ze niet, maar ze zijn er wel

Een zwart gezicht door roet en grote knuisten van handen. Typisch twee kenmerken van een schoorsteenveger. De vegers uit de film Mary Poppins gaan zingend en dansend over de daken met de bekende raggebol.

Dansen doet ie niet, maar John Victoor gaat maar wat graag het dak op. Als jongetje van twaalf ging hij al met zijn vader mee. Inmiddels is de 50-jarige John niet van het dak te krijgen. “Het leukste is dat ik op de duurste kastelen van het land sta. Vaak zit je dan op een enorme hoogte en dan maak ik een foto’tje. Zulke kastelen zijn wel een behoorlijke klus, want sommige optrekjes hebben meer dan zes schoorstenen.”

Het leukste aan het werk vind John het ontmoeten van allerlei nieuwe mensen. Zo zit hij op de koffie bij een oma’tje van negentig en doopt hij zijn koekje in een glas thee op de bank van een multimiljonair. “Het maakt niet uit hoeveel geld je hebt, die schoorsteen moet eens per jaar worden geveegd. En dat gebeurt nog heel veel. Ik ben voor weken vooruit ingepland.”

Toekomst
Als je denkt dat dit beroep aan het uitsterven is, heb je het mis. Het aantal schoorsteenvegers ligt al wat jaren constant rond de 170. Ze vallen niet zo op, maar ze zijn er wel. Utrechtse John is er daar 1 van. Benieuwd naar het werk van een schoorsteenveger? Kijk dan naar het onderstaande filmpje. Of kijk maandag 2 augustus naar de uitzending van CampusTalk op U-Stad TV.

Ook interessant voor je:

Eén gedachte over “Je ziet ze niet, maar ze zijn er wel

  • 9 juni, 2010 om 12:56
    Permalink

    Mooi gefilmd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.