Oma Tine

Ik heb nooit echt een oma gehad. Een oma die je meenam naar de dierentuin, die je volstopte met snoep of je hielp met je huiswerk. Mijn oma’s waren oud en versleten of al overleden voordat ik er erg in had. Mijn oma’s waren zuurpruimen, ouderwets en bang voor alles dat nieuw was. Dat er geluid kon komen uit een koptelefoon was niet te begrijpen. En dat ik VWO ging doen was al helemaal belachelijk. Want meisjes moesten naar de huishoudschool.

Sinds anderhalf jaar heb ik er weer een oma bij. Ook zij is oud en ietwat versleten. Maar ze is erg bij te tijd. Ze kan nog autorijden, heeft een mobieltje en gaat met hulp gerust zitten skypen met familie aan de overkant van de oceaan.

Oma Tine is altijd vrolijk en maakt veel grapjes. Het ene grapje is wat duidelijker dan de ander, maar ik lach me altijd rot om mijn 89-jarige schoon-oma. Ze neemt iedereen op de hak, vaak hebben de mensen het zelf niet eens door. Ik houd daar wel van.

Dierentuin

Oma Tine neemt ons geregeld mee uit eten. Of kookt stampot of stoofpeertjes voor ons. In ruil daarvoor nemen we haar mee naar de dierentuin. Een hele dag aapjes kijken vindt Oma Tine het einde van de wereld. Elke vis, gnoe en zebra wordt met uiterste concentratie bekeken. En denk nou niet dat oma vanuit een rolstoel naar de beestjes kijkt. Nee, zij loopt, of beter gezegd rent, door het park heen. Genietend van alles om haar heen met mij er hijgend achteraan.

Oma Tine is een sterke vrouw. Als heel Nederland ziek op bed ligt, en haar daarom niet bezoekt, drentelt zij door haar grote huis. Als iedereen valt in de sneeuw en zijn polsen breekt staat oma rustig weer op van straat. Even achterom kijkend of niemand haar val gezien heeft.

Maar het is afgelopen. Oma Tine is geveild. Door een dubbele longontsteking, een blaasonsteking en opgezwollen benen. Volgens de dokter was ze bijna dood. Omdat ze maar niet toe wilde geven dat ze pijn had.

Veel mensen braken afgelopen winter hun pols.

Arme Oma Tine ligt nu met haar blond geverfde haren in het ziekenhuisbed. Ze frunnikt aan haar infuus en vraagt naar mijn studie. Over een weekje is ze wel weer thuis. Dan gaan we weer plannen maken. Want na de zomer wordt ze 90 jaar. En dat zullen we groots gaan vieren. Want ook Oma Tine kan kapot.

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.