Leven als een Brabander in Utrecht

Zoals God het in Frankrijk doet, doet Dennis Deelen het in Utrecht. Een aantal jaren geleden is hij er voor zijn studie Bedrijfskunde verzeild geraakt. “En toen…, toen ben ik blijven hangen.” Hoewel hij zich in het dagelijkse leven met cijfertjes bezighoudt, heeft hij een grote liefde voor het schrijfvak. Zo schrijft hij korte verhalen over zijn ‘avonturen’ in de kleinste grote stad of, beter gezegd, het grootste kleine dorp. Een kort interview over hoe hij als rasechte Brabander overleeft in ‘de grote stad’ Utrecht.


Dennis Deelen
Foto: Rob van den Broek

Hoe zou jij jezelf nu omschrijven: nog steeds een Brabander of een echte Utrechter?
“Ik ben en blijf een Brabander.”

Waarom?
“De gemoedelijkheid, de humor, de behoefte aan gezelligheid en eten en drinken. Dat gaat er nooit meer uit. Maar hier in Utrecht voel ik me thuis, ik hou van de stad Utrecht, zonder zelf een echte Utrechter te zijn. Maar ik kan ze wel goed nadoen.”

Je verhalen gaan over je ‘avonturen’ in Utrecht; hoe dat zo?
“Ik schrijf over wat ik meemaak of over wat ik zie en hoe dat op mij overkomt. Het zijn alledaagse dingen, die voor iedereen herkenbaar zijn. En aangezien ik in Utrecht woon, hier mijn biertjes drink en entrecote met rodewijnsaus bestel, gaan de verhalen over mij in Utrecht”

Boek 'een lege agenda'
Foto: Rob van den Broek

Je zegt dat je verhalen herkenbaar zijn. Zijn ze ook herkenbaar en interessant voor niet-Utrechters, bijvoorbeeld voor het ‘thuisfront’ in Brabant?
“Het schijnt van wel.  Er zit ook daar een grote groep mensen die zowel mijn eerste als mijn tweede boek gekocht heeft en zegt dat ze zich zo eenvoudig kunnen identificeren met de verhalen. Dat vind ik altijd weer een mooi compliment. Ik schrijf dingen eerlijk op.”

Een gewetensvraag: Waar ligt je hart? in Brabant of in Utrecht?
“Ik voel me nu echt heel erg thuis in Utrecht, daar is de spanning die ik zoek, de vibes die me inspireren. En als ik naar Brabant rijd, word ik weer rustig, geniet ik van het groen. De komende tijd blijf ik zeker hier wonen.”

Dennis schrijft een nieuw verhaal
Foto: Rob van den Broek

Als je de dag van vandaag als inspiratiebron moet gebruiken voor een van je nieuwe verhalen gebruiken. Hoe zou je eerste alinea er dan uitzien?
Ik zag er vast hongerig uit. Ik hing aan de bar van De Zaak, te wachten tot mijn bestelmoment. Zij hing daar ook, te wachten op haar betaalmoment. “Heb je ook dorst?”, vraag ik haar. “Nee, ik had het. Nu niet meer. Ik ga naar huis. Maar, heb jij toevallig honger?” Ik trek gelijk mijn gezicht uit de ik-moet-eten-houding, maar ontken het niet. “Als je wil, mag je wel mijn nachos hebben.” “Aardig van je”, neem ik haar gebaar aan. “Ja, ik ben aardig.” “Zeker, wat ben jij aardig. Echt, zo hey, wat ben jij aar-dig. Wow!” kraak ik mijn eerst nacho. Met saus. Ze weet niet wat ze van me moet denken. Gelukkig mag ze afrekenen…

Uitzending gemist
Herbekijk hieronder de CampusCam-reportage met Dennis Deelen. Uitzenddatum: 27.09.2010

Wil je meer verhalen lezen? Dennis’ boek ‘een lege agenda’ ligt nu voor 9,95 euro in de winkel. Klik hier voor meer informatie.

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.