“Jij daar! Scheids! Je bent een flapdrol!”

Scheidsrechters in het amateurvoetbal zijn hondenlullen, teringlijers of homo’s. Althans, in de ogen van duizenden talentloze veldspelers op de vaderlandse velden.

Ook bij mijn clubje is het geregeld raak. Wij, motorisch gestoorden van de vijfde klasse zaterdag, projecteren onze frustratie over het niet zijn van een Wesley Sneijder dan maar op de scheids.

Schaamte

Op zo’n moment (ho, daar gaat weer een scheldwoord naar het hoofd van de arbiter) denk ik altijd aan mijn vader. Hoe trots hij het vertelde aan ons, dat hij scheids ging worden. Ik herinner me vooral de schaamte. Ik, egoïst Bram Endedijk, schaamde me voor mijn vader, die in een veel te grote gele trui over zijn net iets te hoog opgetrokken spijkerbroek ons jeugdteam uit de brand hielp. Maar ik schaamde me ook voor mijn voetbalsport, waarvoor mijn pa alle mogelijke beledigingen moest slikken.

Hoerenjong

Bron: covscentraaldrenthe.nl

’s Avonds aan de friet vroeg hij altijd hoe het ging. Met van die verwachtingsvolle ogen. Ik fluisterde dan altijd dat-ie het wel in de hand had. Waarna mijn vader de zaterdag erop weer voor hoerenjong uitgemaakt kon worden. Dat is het lot van de arbiter. Hun motivatie halend uit een minuscuul compliment, waarna ze er weer een half jaar tegenaan kunnen.

Lekker scheids

Ik heb geen idee hoe het scheidsrechterstekort in het amateurvoetbal verkleind kan worden. Alles wat ik kan doen, is een handje geven aan de ‘ref’, vertwijfeld mompelend “lekker scheids”. Moet je eens kijken hoe ze glunderen.

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.