Postbode, waar blijft m’n post?!

Als ik zou weten wie mijn postbode was dan had ik hem persoonlijk een brief geschreven. Met de vraag of hij (of zij) al begonnen was met staken nog voor de vakbonden zich hier positief over hadden uitgesproken.

Natuurlijk zou het sturen van een email sneller zijn geweest, maar dat zou vooral een vorm van zout in open wonden strooien zijn. Email is toch de as van het kwaad voor de meeste postbodes, dus ik zou ‘gewoon’  een brief sturen.

Vermist

De strekking van de brief zou simpel zijn: waar blijven mijn brieven, waarvan ik zeker weet dat ze verstuurd zijn, maar die ik nog nooit ontvangen heb. Ik mis twee brieven van mijn werkgever IKEA en de sleutels die een oud-huisgenoot heeft opgestuurd, zijn ook nooit aangekomen.

Foto: dit is de dag

Staking

De postbodes en de vakbonden zijn het erover eens: zoveel gedwongen ontslagen, (tussen de 3500 en 4500) dat kan niet! Vandaag wordt door de vakbonden een ultimatum gesteld om de gedwongen ontslagen omlaag te brengen. Doet TNT dat niet, dan gaan ze staken. Eigenlijk ben ik het daar niet mee eens.

Foto: de Standaard

Verzaakt

Als mijn postbode gewoon zijn werk zou doen, had hij misschien reden om te staken. Maar nu hij al meerdere malen verzaakt heeft, vind ik dat hij niet zo moet zeuren. Hij doet z’n werk niet goed, dus is het voor mij niet meer dan logisch dat hij ontslagen wordt. Ik zou dan ook verbaasd opkijken als ‘mijn’ postbode vooraan in de demonstratie staat.

Cursus

Misschien moet ik in mijn brief ook maar zetten dat hij geen recht op staken heeft. Dat hij beter een cursus post bezorgen kan doen in plaats van met een pet op heel hard op een fluitje te blazen. Al vrees ik dat alle moeite die ik in de brief steek tevergeefs is: de brief zal zeer waarschijnlijk nooit aankomen.

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.