Steeds meer veiligheidsmaatregelen: we zijn zo bang

Structurele berovingen bij Rotterdamse taxi’s hebben ertoe geleid dat ze onder het toezien van dakcamera’s extra worden beveiligd. Deze leggen de omgeving om het voertuig heen vast. Wordt het nieuwe actieplan van minister van Veiligheid en Justitie, Ivo Opstelten, waarbij agenten achter de pc’s vandaan worden gehaald en hun administratieve werk op het kantoor laten liggen om op straat boeven te vangen tóch overbodig. Als er nu uren aan film op tape vastgelegd wordt zullen die agenten de straat weer in moeten ruilen voor een stoel voor de buis.

Camera’s. Meer beveiliging. Bijna zou je er warm van worden. Wie wil nou niet het gevoel hebben in een veilige samenleving te wonen. Alleen lijken we nu tot het punt aangekomen te zijn waarbij we onder bepaalde omstandigheden meer dan bereid zijn verschillende vrijheden op te offeren voor die wel gewilde veiligheid.

Het continu vastleggen van de situatie op straat met het inzetten van de eerdergenoemde dakcamera’s bij taxi’s zou de veiligheid moeten vergroten. Daar staat tegenover dat het recht op privacy komt te vervallen. “So what?! Als je niks te verbergen hebt, is er toch geen probleem?!”

De vrijheid en de afwezigheid van constante controle waar we in het verleden nog zo happig op waren, lijkt in het verval te raken wanneer deze door vrees wordt overschaduwd.

Omslag na 9/11
Na de aanslagen op het World Trade Center op 11 september 2001 heeft er een zichtbare ommekeer plaatsgevonden. Het openlijk uiten van vrees werd algemeen geaccepteerd en was sindsdien ook veroorloofd. Of die nu reëel was of niet. De extremistische fundamentalisten die verantwoordelijk waren voor de aanslagen,  worden nog te vaak op een lijn gesteld met de islamitische cultuur.

Natuurlijk, bang zijn is menselijk. Net als de behoefte aan geborgenheid. Toch is het belangrijk scherp te blijven, zodat angst niet de overhand krijgt.

Angst als machtsmiddel
De Britse documentairemaker Adam Curtis laat in zijn documentaire The Power of Nightmares zien dat angst een buitengewoon effectief en machtig wapen is om politieke doeleinden te behalen. Na de terreuraanslag op de twee torens in New York, “vraagt de Amerikaanse bevolking die bedreigd was door een onberekenbare, wrede en psychopathische vijand, om veiligheid en zekerheid. Burgers zijn in dergelijke onzekere omstandigheden meer dan bereid meer dan bereid hun vrijheden op te geven”, aldus Wouter Engelen in Angst als Politiek Wapen.

De toenemende maatregelen lijken al snel in strijd te staan met het privacy beginsel. Zo ook met het inzetten van dakcamera’s bij taxi’s. Maatregelen als deze zijn toegestaan indien de persoonlijke levenssfeer in het geding komt. Daar ligt de grens. Waar dat precies is, is niet geheel duidelijk. Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) stelt vast wanneer er over gegaan mag worden op cameratoezicht.

 

Ook interessant voor je:

Eén gedachte over “Steeds meer veiligheidsmaatregelen: we zijn zo bang

  • 5 maart, 2011 om 16:39
    Permalink

    Wouter Engler moet het zijn, niet Engelen – veel gemaakte fout 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.