Taboes in Suriname verdwijnen langzaam

In Suriname heersen nog veel sociale taboes. Paaldanseressen worden met scheve ogen aangekeken en men zwijgt liever over aids dan eerlijk te zijn tegen zijn geliefde. Er is nog veel schaamte. Toch lijkt er behoefte te zijn aan het doorbreken van deze taboes.

In Utrecht wordt de ene na de andere paaldansstudio geopend. Het dansen wordt gezien als een workout, iets wat niets te maken heeft met erotiek. In Suriname is dit anders. Op 21 november 2010 opende de eerste paaldansstudio Femme Vitaal in Paramaribo haar deuren. Eigenaresse Charlene Murlyn Lieuw-On verteld over haar passie voor deze sport. De Nederlands-Surinaamse danst al vanaf jongs af aan. In Nederland kon ze haar draai niet meer vinden en dus vertrok ze terug naar haar vaderland. ‘’Ik heb hier vier jaar gewerkt voor bedrijven, maar dat wilde ik niet meer. Ik wilde iets voor mezelf’’, vertelt ze. In die vier jaren miste Charlene het paaldansen. Vrienden adviseerde haar een paaldansstudio te openen. Charlene: ‘’Ik heb toen die stap genomen en het bleek een goede timing te zijn. In drie maanden tijd zijn er al 50 leerlingen.’’

‘Alleen oog voor het bloot’
‘’Hier in Suriname wordt het paaldansen nog steeds met erotiek geassocieerd. Mensen zien niet het dansen vanwege het bloot’’, aldus Charlene. Door kleine promotie probeert ze het gevoelige onderwerp meer aan de te kaarten in Suriname. Mond op mond reclame en blackberry promotie heeft Femme Vitaal aan de klanten geholpen. ‘’We doen het rustig aan, stapje voor stapje.’’

 

 

 

 

bron filmpje: youtube

HIV

Een eerder genoemd taboe is het HIV/AIDS probleem in Suriname. De Aidsklok op de hoek van de Henck Arronstraat en de Tourtonnelaan staat stil. Het aantal geïnfecteerde mensen met HIV daarentegen niet. Cijfers over dit onderwerp zijn schaars, vanwege het taboe is het aantal geïnfecteerde lastig te benoemen. Uit cijfers van Index Mundi Suriname blijkt dat het aantal mensen met Hiv in Suriname blijft stijgen. Ook onder jongeren komt deze ziekte nog steeds veelvuldig voor.

Harvey Eiflaar leeft zelf al 18 jaar met HIV en geeft voorlichting aan jongeren. Momenteel is hij bezig om zijn eigen organisatie op te richten waarmee hij specifiek wil inhaken op de belangen van mensen met HIV. ‘’Veel mensen durven er niet over te praten, zeker niet onder de jongeren. Zo wordt de ziekte nog steeds verspreid en dat wil ik tegengaan.’ Eiflaar gaat mee met de jongeren naar het ziekenhuis om medicijnen te halen. Op deze manier laat hij zien dat ze zich niet hoeven te schamen.

 

Bron: Index Mundi Suriname

Eiflaar: ‘’Het voornaamste doel is om jongeren erover te laten spreken. Maar ook moeten ze goed weten dat je met een gezonde levensstijl een lang leven kan lijden met HIV.’’ De stappen die Charlene en Harvey zetten zijn rustig, maar het doorbreken van taboes hebben dan ook tijd nodig.

 

Op CampusCam binnenkort een item over Femme Vitaal!

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.