Ik een verse coupe, jij een opgeruimde tuin

Foto: een aantal van de  ruilhandelaars van LETS

Het is crisis in Nederland. Banken vallen om, pensioenen verdwijnen en de kosten stijgen. Is er dan niks positiefs aan een recessie? Jawel; men wordt creatief! Zo is er een groep Utrechters opgestaan die aan het ruilen zijn geslagen. Ze noemen zichzelf LETSers en ze ruilen alles wat los en vast zit. Het werkt als volgt: Jij knipt mijn haar en inruil voor deze frisse coupe veeg ik jouw tuin aan. De waarde van het werk of  verhandelde spullen wordt uitgedrukt in sterren, die via een online systeem geregistreerd worden. Je hoeft dus nooit direct iets te ruilen. Dat kan ook later. Of helemaal niet. Jouw gespaarde sterren kun je namelijk bij alle LETSers uitgeven. En de prijs wordt handje klap op locatie bepaald.

Er zijn echter meer kapers op de kust. Zo zijn de eerste stappen voor een tweede ruilorganisatie al gezet door stichting Dalihaja. Zij willen aan de slag in Utrecht Oost. Niet alleen omdat de stichting groot voorstander is van een duurzame maatschappij, maar ook omdat ruilhandel de sociale cohesie in een buurt versterkt. Samengevat: ruilen is niet alleen handig, maar ook nog eens leuk.

Anderzijds: wie zit er te wachten op ruilhandel. Tweedehandstroep, idealistisch gewauwel; is dit niet wéér een druilend initiatief uit de linkse hoek. Moeten we niet gewoon met z’n allen gaan werken en keiharde knaken verdienen (en uitgeven) om de crisis te overwinnen? Linda Veenman, oprichtster van stichting Dalihaja, legt uit waarom ruilhandel wel degelijk een nuttig en vooral een leuk initiatief is. En niet alleen voor het type geitenwollensokken.

Hoe zijn jullie op dit idee gekomen?
In Brixton, Engeland is er een vergelijkbaar idee met de Brixton pound. Een tijd geleden was er een documentaire op tv te zien over deze munt en dat bracht mij op het idee.

Ook zijn kledingruilparty’s tegenwoordig erg populair; een beginnende vorm van ruilhandel. Daarnaast is het belangrijk dat mensen meer met elkaar in contact treden. Waarom internet afstruinen op zoek naar een klusser terwijl de overburen dit makkelijk voor je kunnen fixen. Het probleem is dat veel mensen dit niet van elkaar weten, omdat ze elkaar simpelweg niet kennen.

Hebben de bewoners van Utrecht Oost behoefte aan dit initiatief?
Ik denk dat naast het ruilen van producten of diensten het ook in de behoefte van meer sociale cohesie en beter (buurt)contact kan vervullen. Het uitbreiden van het ‘lenen van een kopje suiker’ zeg maar.

Hoe denken jullie de bewoners zover te krijgen?
Voorbeeldworkshops, zoals zelf zeep maken of een cursus duurzaam tuinieren. Uiteindelijk wil je liever iemand over de vloer krijgen die je kent, toch?

Daarnaast is het belangrijk om mensen kennis te laten maken met ruilhandel. Wij geven ze voorbeelden uit de praktijk, zoals huiswerkbegeleiding inruil voor het uitlaten van je hond

Waarom kan ruilhandel volgens jou werken?
Omdat mensen minder te besteden hebben en meer contact willen met hun buurt. Het is eigenlijk een heel natuurlijk, duidelijk en eerlijk systeem. Het is daarentegen wel belangrijk om vast te stellen wat dingen waard zijn om ‘eerlijk’ te kunnen ruilen. Maar ik denk dat dit redelijk makkelijk is op te vangen, omdat mensen simpelweg weten wat iets zou kosten en dus ook wat een evenredige dienst/product is. Het werkte vroeger ook prima, dus waarom nu niet?

Denken jullie ook aan alternatieve valuta?
Dat is het nu nog een beetje te vroeg voor . Vooralsnog  willen we  klein starten met als doelgroep jongeren/jong werkenden. Mensen die ook kledingruilparty’s leuk vinden bijvoorbeeld.

Bekijk hieronder een korte film over de Brixton Pound een paar maanden na de alternatieve munt gelanceerd is. De makers zijn Alastair Duncan en Steve Morgan. De beelden komen van You Tube.

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.