Bang voor paarden

Tijdens het schieten van de beelden van de voltige vereniging was ik voor de allereerste keer op een manege. Jarenlang was ik namelijk als de dood voor paarden. Als klein jongetje was het voor mijn ouders erg makkelijk om mij terug te laten komen als ik te ver weg liep. Mijn moeder riep dan dat er een paard om de hoek stond en ik kwam met de staart tussen mijn benen terug.

Maar nu, jaren later, heb ik zelfs een paard geaaid bij manege The Paddock. Op de een of andere manier ben ik mijn angst kwijtgeraakt. Misschien heeft het te maken met mijn lengte. Ik was vroeger ook bang voor grote honden maar nu ik zelf rond de twee meter ben, lijken alle dieren een stuk kleiner. Een paard is nog steeds groot maar niet meer zo groot als dat ze vroeger leken.

Er zijn wereldwijd heel veel mensen met paardenangst, of Equinophobia zoals het met een duur woord gezegd kan worden. De bekendste Equinophoob is zonder twijfel ‘Kleine Hans’.

Kleine Hans is de beroemde operaregisseur Herbert Graf maar hij werd bekend door de onderzoeken van Sigmund Freud. Hij was een vriend van Hans’ vader en hem werd gevraagd om de Kleine Hans te observeren.

Tijdens die observaties ontwikkelde de jongen een angst voor paarden. Dit nadat hij getuige was van een ongeluk met twee paarden die een wagen voorttrokken. Daarvan was hij zo geschrokken dat hij op een gegeven moment niet meer naar buiten durfde en zelfs niet meer het balkon op durfde omdat het gezin tegenover een opslagplaats woonde waar veel paarden kwamen.

Uiteindelijk groeide de angst van Hans uit en werd hij ook bang voor grote dieren in de dierentuin. Met name de giraffe en de olifant.

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.