De Paralympics: een ondergeschoven kindje?

Sinds 1960 worden er naast de reguliere Spelen ook Paralympische edities gehouden. Sporters met een lichamelijke handicap krijgen de kans om hun Olympische droom waar te maken. Ondanks dat de stadions tijdens de vorige editie in Beijing bijna helemaal vol zaten, krijgen de Paralympics al jaren een stuk minder aandacht in de media dan de reguliere Spelen. Is dit terecht, of moet er deze zomer ook uitgebreid verslag gedaan worden van de Paralympics in Londen? 

Egbert van den Bol traint al een aantal jaren de Utrechtse atlete Annette Roozen (36). We vroegen hem zijn visie op de media-aandacht die de Paralympische Spelen krijgen en naar zijn passie voor het trainen van gehandicapte atleten.

Hoe kwam je op het idee om met gehandicapte atleten te gaan werken? 

”Na dertig jaar ‘normale’ atleten te hebben getraind was het voor mij een enorme uitdaging om met deze groep aan de slag te gaan. Het beviel me vanaf dag één prima.”

Wat zijn de grootste verschillen tussen het trainen van ‘normale’ en gehandicapte atleten?

”In eerste instantie dacht ik dat de verschillen tussen deze twee groepen groot waren, maar na drie jaar samenwerking met Roozen heb ik ontdekt dat die verschillen er eigenlijk helemaal niet zijn. Sporters als Roozen willen ook gewoon resultaten halen en zijn eigenlijk helemaal niet met die handicap bezig.”

Krijgen de Paralympics genoeg aandacht?

”Genoeg kan eigenlijk nooit. Deze sporters willen ook zo hard mogelijk over die baan rennen en alles geven voor die ene gouden plak. De aandacht is in ieder geval wel toegenomen, kijk maar naar de volle stadions in Beijing en de kaartverkoop van Londen.”

Wat wil je meegeven aan andere gehandicapte sporters die willen doorbreken? 

“Voel je gelijkwaardig aan ‘normale’ sporters want uiteindelijk hebben jullie hetzelfde doel.”

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.