De zin en onzin van de rosse toezichthouder

Mijn camera staat nauwelijks op het statief geklikt, of ik zie hem in mijn ooghoeken al naar me toe strompelen. Zijn blik oogt scherp, maar zijn verveelde houding verraadt zijn vertrouwen in zijn autoritaire functie. Waterpas zetten, lens scherpstellen en ondertussen wat babbelen met mijn bijnamendeskundige. Ik ga door mijn met vaste camerahandelingen alsof ik de man in het blauwe toezichtvest niet gezien heb. “Emmmpfpfssr, mevrouw?” hoor ik plots een stem met een zwaar Achterhoeks accent achter me vragen. Ik draai mij om en kijk recht in het gezicht van de kale, maar jonge toezichthouder.

“Mag ik vragen waarvoor u hier aan het filmen bent?” Hoewel ik hem rustig en duidelijk uit leg wat mijn bedoelingen hier in de Hardebollenstraat zijn en hij begrijpend knikt, lijkt hij steeds minder vertrouwen te hebben in zijn autoritaire status. Tijdens mijn uitleg, begint de opziener niet alleen op mijn zenuwen te werken. Uit het niets vraagt mijn bijnamendeskundige dan ook ineens aan de man in het blauwe jack: “Mag ik vragen namens wie u hier surveilleert?”

“Stom”, denk ik. Terwijl hij zijn riedeltje doet over dat hij in dienst is van de makelaars van de huizen waar de prostituees in huisvesten, ga ik bij mezelf na of mij zo maar de toegang geweigerd mag worden om ergens te filmen. Straten zijn openbare ruimtes, of er nou Zuid-Amerikaanse dames in veel te strakke leren pakjes en netpanty’s voor de ramen zitten of niet.

Briesende smartshopeigenaar
Terwijl ik in mijn geheugen graaf naar regels over filmen in openbare ruimtes, stormt er een Afghaans uitziende man naar buiten. De beste kerel is eigenaar van een smartshop op de hoek van diezelfde Hardebollenstraat en eist dat zowel hij als zijn winkel niet in beeld komen. Dat zijn er dus al twee die mijn aanwezigheid niet zo op prijs stellen.

Nog steeds een beetje overdonderd door de twee briesende heethoofden, weten mijn bijnamendeskundige en cameraman de heren gerust te stellen. Ik neem mijn interview af over de kern van Hardebollenstraat. Weliswaar met een gepikeerde smartshop-eigenaar in mijn ooghoek en de hete, controlerende adem van de toezichthouder in mijn nek. Mij is in ieder geval één ding heel erg duidelijk geworden: de toezichthouder van een rosse buurt is minder indrukwekkend als menig mensen denken.

De regelgeving over filmen in het openbaar is al jarenlang een groot hekelpunt. Zo blijkt ook uit een opiniestuk dat mei dit jaar verscheen op cult.dejaap.nl

 

 

 

Ook interessant voor je:

5 thoughts on “De zin en onzin van de rosse toezichthouder

  • 6 november, 2012 at 11:04
    Permalink

    Als ze dan toch niet willen dat daar gefilmd wordt, moeten ze betere beveiliging inzetten. Een uitgerangeerde nep-agent is niet genoeg.

  • 2 november, 2012 at 14:20
    Permalink

    Ik vind dat je in in de stad overal moet kunnen filmen. Je brengt die prostituees toch niet close in beeld? Maar aan de andere kant, misschien wel goed dat ze een beschermd worden. Ze staan er toch in hun ondergoed..

  • 1 november, 2012 at 16:02
    Permalink

    Wat een gedoe zeg! Mooi sfeerverhaal, maar ik weet niet zo goed wat onze kijkers van CampusCam hier aan hebben..

  • 22 oktober, 2012 at 10:53
    Permalink

    Ik vond het een leuk begin, maar daarna dwaalde mijn aandacht een beetje af omdat je punt volgens mij pas heel laat komt. Ik ben benieuwd hoe je item wordt.

  • 15 oktober, 2012 at 12:56
    Permalink

    Leuk verhaal en beschrijving. Maar ik snap niet zo goed wat je er nou mee wil zeggen? Ik heb het item nog niet gezien, dus ik kan niet zeggen of het wel of niet aanvult. Maar ik bekeek de site en werd toch nieuwsgierig naar je verhaal omdat je zo persoonlijk begint, dus het trok me wel aan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.