Nog steeds zorgen in Kanaleneiland

De Stanleylaan is nog steeds verboden terrein.

De eerste evacuatie is inmiddels ruim drie maanden geleden. Op de bewoners van de oneven nummersvan de Stanleylaan na, zijn de slachtoffers van de asbestramp in Kanaleneiland weer terug in hun woning. Toch zijn er onder de bewoners nog zorgen over hun gezondheid, en heerst er woede over de manier waarop zij behandeld zijn.

Yusuf Uzel woont al zijn hele leven in de Utrechtse wijk en is momenteel nog niet terug in zijn woning. ”De gemeente en woningbouwcorporatie Mitros vertelden ons eerst dat het twee dagen zou duren, toen een week en later een maand. Drie maanden later heb ik mijn vertrouwen volledig verloren en durf ik absoluut geen uitspraak te doen wanneer ik terug naar mijn huis kan.” Omdat de slachtoffers afgelopen zomer zo plotseling hun woning moesten verlaten, heerst er paniek over gezondheid binnen de wijk. Drie maanden later zijn die zorgen nog steeds niet verdwenen. Uzel: ”Als ik nu een keer verkouden ben een dagje hoesten, dan denk ik meteen aan asbest. Zou ik dan toch ziek geworden zijn? Is het kanker? Worden mijn kinderen later ook ziek?”

Loze beloftes

Er heerst volgens Uzel ook veel woede over de loze beloftes die Mitros en de gemeente gedaan zouden hebben. Zo zouden slachtoffers reiskosten vergoed krijgen zolang ze in een vervangende woning moesten bivakkeren. ”Daar hebben we nog niets van teruggezien. Mitros vertelde ons toen dat wij dat verkeerd begrepen. Ze praten in juridische taal, terwijl de mensen in Kanaleneiland met hun hart spreken. Ze spelen het spelletje heel vies. Mitros wil vooralsnog niet reageren op de situatie. ” Uzel is dankbaar voor de inzet van de gemeente, maar wacht nog steeds op antwoorden en oplossingen. ”Het lijkt wel alsof de gemeente een oneindige marathon voor ons aan het lopen is. Ze rennen wel, maar finishen niet.” Tim Schippers, gemeenteraadslid voor de SP, is het daar volledig mee eens. ”De gemeente en Mitros moeten meer voor de mensen doen, maar de hulp lijkt haast wel te verwateren. Ik moedig de bewoners van Kanaleneiland dan ook aan om samen hun stem te laten horen. Houd een huurstaking of ga desnoods met zijn allen bij Mitros en de gemeente op de koffie. Laat je stem horen zodat je vergeten wordt.”

Gerechtigheid

De slachtoffers zijn vooral uit op gerechtigheid en erkenning van de situatie. ”In het nieuws hoor je wel dat we het zwaar hebben, maar niemand beseft zich daadwerkelijk het probleem. Ik wil gerechtigheid in de zin dat iemand hiervoor moet boeten, het is absoluut niet onze schuld.” Niet alleen financieel maar ook psychisch zijn de problemen nog steeds groot. ”Mijn dochtertje van elf jaar wordt op school gepest en ‘asbestlijer’ genoemd. Die pestkoppen weten niet hoe erg onze situatie is, maar bij een meisje van die leeftijd komt dat wel ontzettend hard aan. En daarnaast blijf ik me de rest van mijn leven zorgen maken over de gezondheid van mij en mijn familie.”

Toekomst

Yusuf Uzel is momenteel druk op zoek naar een nieuwe woning, buiten Kanaleneiland. Wanneer hij weer terug mag, neemt hij de bruikbare spullen mee en vertrekt hij voorgoed uit de wijk waar hij opgroeide. ”De enige plek waar een mens zich veilig moet voelen in een huis. Dat hebben ze hier volledig van ons afgenomen. Het zal hier nooit meer hetzelfde voelen.”

Dokter Felix legt uit wat asbest precies is en wat het kan doen wanneer mensen ermee in aanraking komen: http://www.panel.rtvutrecht.nl/gezondheid/dokterfelix/815361

 

 

Ook interessant voor je:

Daan Sanders

4e jaars student journalistiek. Geïnteresseerd in voetbal, voetbal, voetbal en Vitesse. Wordt later sportjournalist bij televisie of krant. Deed minor sportjournalistiek en is momenteel bezig met redactie RTV.

2 gedachten over “Nog steeds zorgen in Kanaleneiland

  • 5 november, 2012 om 11:23
    Permalink

    Inderdaad raar. Enge gedachte dat je het kan hebben zonder dat je het weet ook. BRRR

  • 5 november, 2012 om 11:13
    Permalink

    Vind het altijd zo bizar dat asbest. Kan dus zomaar gebeuren zonder dat je het weet. BRRR niet te lang over nadenken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.