Hoe overleef ik een eetstoornis?

Veel tieners voelen zich in hun puberteit onzeker. Je komt in contact met nieuwe mensen en nieuwe dingen waardoor je beïnvloed  wordt. Sommigen weten zich prima door deze tijd heen te slaan en zich staande te houden, maar sommigen ook niet.

Eén van die mensen die niet lekker in haar vel zat tijdens haar tienerjaren is Kim van den Akker. Zij was ontevreden over zichzelf en ging daarom slecht eten. Wat als iets onschuldigs begon, eindigde in de eetstoornis anorexia. In een interview hieronder vertelt zij hoe deze tijd voor haar was en hoe zij er nu mee omgaat.

Kim is twintig jaar, 1,66m lang en weegt achtenvijftig kilo. Klinkt als een normaal persoon van deze leeftijd, maar vijf jaar geleden woog zij nog maar 39 kilo. De oorzaak: anorexia.

Wat was het moment dat je bij jezelf dacht: “Ik moet afvallen”?
“Eigenlijk is er niet een bepaald moment dat die gedachte bij je naar binnensluipt. In september 2004 ging ik naar de middelbare school. Ik ontmoette daar allemaal nieuwe mensen in een nieuwe omgeving. Iets waar ik erg aan moest wennen en waardoor ik in zekere zin ineens aan mezelf begon te twijfelen. Ik vond niks meer mooi aan mezelf en vond mezelf ook zeker te dik. Je kunt natuurlijk dan gezonder gaan eten, maar ik ging gewoon niet meer eten. Als je er over nadenkt ook wel logisch, want je eetpatroon is het meest makkelijk om te veranderen en daarmee kun je ook makkelijk jezelf te veranderen.”

Wanneer wist je dat er iets echt mis was?
“In het begin val je een paar kilo af en krijg je complimentjes van mensen. Dat doet je goed, want je voelt je dan mooier. Op een gegeven moment ging ik mezelf moe voelen doordat ik niet meer genoeg energie kreeg. Ook viel het mijn moeder op dat ik te veel aan het afvallen was en in zekere zin door aan het slaan was. Ik probeerde het nog te verhullen als ik thuis was, omdat ik het in het begin niet doorhad wat er aan de hand was. In februari 2008 met mij aan tafel gaan zitten en heeft mij mee naar de dokter genomen. Die constateerde dat ik anorexia had. Op dat moment woog ik nog 39 kilo.”

Hoe ben je toen de strijd met jouw eetstoornis aangegaan? 
“Het is een strijd die je niet zomaar wint. De gedachten dat je niet mag eten en niet mooi genoeg bent, gaan namelijk niet zomaar uit je hoofd. Nadat ik met mijn moeder bij de dokter was geweest, werd er voor mij een plek in een afkickkliniek gezocht. Dit duurde gelukkig niet lang. Eenmaal in de kliniek opgenomen, wist ik niet zo goed wat ik moest doen en hoe ik mezelf moest gedragen. Ik was helemaal van slag. Ik werd goed geobserveerd waarna een methode gekozen werd om mij te behandelen. Anorexia kan namelijk op vier manier behandeld worden: Behandeling met focus op eetpatroon en gewicht, met psychotherapie, met medicijnen en met specifieke interventies. Ik kreeg eerst psychotherapie en geleidelijk aan behandeling voor mijn eetpatroon en gewicht om deze weer een beetje op peil te krijgen. En geloof me, dit zeg ik gemakkelijker dan dat het was. Na vijf maanden in de kliniek te hebben gezeten had ik weer een beetje een eetpatroon, maar de gedachten in mijn hoofd waren nog niet verdwenen. Nog drie jaar ben ik bij verschillende soorten therapeuten geweest om ook de knop in mijn hoofd om te zetten. Nu heb ik er nog af en toe maar last van, maar weet ik hoe ik het moet bestrijden.”

Hoe is het nu met je?
“Momenteel gaat het al een tijdje goed met me. Ik zit lekker in mijn vel en heb voor de zomervakantie mijn VWO weten te halen. Inmiddels ben ik begonnen met de studie psychologie. Wel ga ik nog bijna elke week naar een soort praatgroep om met anderen mijn ervaringen van vroeger en nu te delen. Dit doe ik ook een beetje uit voorzorg, omdat ik nu natuurlijk weer in een nieuwe omgeving ben en nieuwe mensen leer kennen. Want weer in die molen terecht komen, wil ik zeker niet. Ook weeg ik weer normaal en heb ik sinds drie maanden een ontzettend leuke vriend. Ik weet dat als er iets mis gaat in mijn leven, de kans aanwezig is om een terugval te krijgen. Maar dat ik nu weer lekker in mijn vel zit, zie ik als de grootste overwinning in mijn leven.”

Wil je nu meer weten over hulp bij eetstoornissen, weet je zelf niet waar je met je probleem heen kan of ken je iemand met een eetproblematiek, kijk dan naar de Campustalk. Daar komt Ixta Noa aan bod. Een instelling waar je altijd naar binnen kan lopen en kan praten met ervaringsdeskundigen. Zij begrijpen hoe jij je voelt.

Kim van den Akker is een fictienaam, omdat zij liever anoniem wil blijven, maar wel haar verhaal wel met anderen wil delen.

7 Commentaren

  1. francis kuijpers /

    @Carina: Kim heeft veel liefde en steun uit haar omgeving gehad. Haar ouders wisten in het begin niet zo goed hoe zij er mee om moesten gaan. Haar ouders zagen het probleem pas in toen zij echt heel mager werd en veel ging afvallen. Eerst viel zij namelijk een paar kilo af en daarna ging het ineens harder, maar toen was de stoornis al te ver tot haar lichaam toegetreden. Toen anorexia geconstateerd werd, waren mensen in haar omgeving geschokt, maar steunden Kim wel. Zelf zegt Kim: “Ik heb veel aan mijn vrienden en familie gehad, ondanks dat zij zelf dachten dat zij niks voor mij konden doen en mij nog meer wilden helpen. In deze tijd heb ik wel mijn echte vrienden leren kennen.De één helpt je en de ander laat maanden niks van zich horen. Raar hoe dit gaat, maar het is nu eenmaal zo. Iedereen is verschillend. Maar ik weet nu precies aan wie ik iets heb en aan wie niet.”

  2. francis kuijpers /

    @Marije: Volgens het RIVM stijgt het aantal mensen met een eetstoornis elk jaar weer. Kijk voor de cijfers op http://www.nationaalkompas.nl/gezondheid-en-ziekte/ziekten-en-aandoeningen/psychische-stoornissen/eetstoornissen/omvang/

  3. francis kuijpers /

    @Mette: Eigenlijk is het niet te beschrijven hoe Kim haar problemen bestrijd. Dit speelt zich namelijk allemaal af in haar hoofd. Af en toe, voornamelijk als zij in stressperiode zit, komen er een soort gedachten in haar op dat ze “Niet moet eten”, zodat ze zich dan beter voelt. Door die gedachten te herkennen, kan ze er voor zorgen dat ze wel eet en dus niet weer in een niet-eet patroon komt. Ik weet niet op welke andere manier ik dit aan jou kan uitleggen, maar hoop dat het iets duidelijker is.

  4. francis kuijpers /

    Het is ook heel heftig om zoiets te hebben. Ik heb dit onderwerp ook gekozen, omdat één van mijn beste vriendinnen ook anorexia heeft gehad. Je snapt niet wat er precies in iemand om gaat en je weet ook niet hoe je haar kan helpen. Eigenlijk kan je iemand ook niet helpen tenzij je het zelf mee hebt gemaakt. Van haar heb ik ook meegekregen dat mensen met anorexia of die anorexia “gehad” hebben nooit echt van de stoornis af komen, maar wel precies weten hoe zij er mee om moeten gaan. Daarom vind ik een instelling als Ixta Noa ook iets heel goeds. Daar kunnen mensen gewoon open en zonder ongemakkelijkheden met “mede-patienten” over hun gedachten en problemen praten. Voor meer info over Ixta Noa kijk dan op http://www.ixtanoa.nl of de uitzending van CampusTalk 2.

  5. Mette Vreeken /

    Wat heftig zeg, vooral dat het er zo stiekem bij je ‘binnensluipt’. In het interview zegt Kim van den Akker dat ze er af en toe nog wel last van heeft, maar dat ze weet hoe ze dit moet bestrijden. Ik ben wel benieuwd hoe ze dit dan precies doet? Heb er echt respect voor dat ze erover heen gekomen is trouwens. Ik ken zelf een vrouw die er al tientallen jaren met de eetstoornis kampt, en er waarschijnlijk nooit meer vanaf komt.

  6. MarijeBrinkhorst /

    Wat heftig om zoiets mee te maken. Ik heb het idee dat dit soort eetstoornissen steeds meer voorkomen. Is dat ook zo? Of lijkt dat maar omdat er tegenwoordig misschien meer over gesproken wordt?

  7. Carina Houwerzijl /

    Heb dit zelf van dichtbij meegemaakt en gezien wat anorexia met iemand kan doen. Herkenbaar verhaal en goed dat het verhaal verteld wordt, want hulp is zo belangrijk. Hoe ging de omgeving er bij ‘Kim van den Akker’ mee om?

Commentaar achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


1 + acht =

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>