Vredesmissie Libanon 1979: de ins en outs

1209525338_6_E2Z9United Nations Interim Force in Lebanon, ofwel UNIFIL. Deze vredesmacht moest ervoor zorgen dat Libanon een veilig gebied werd, waar verschillende bevolkingsgroepen in vrede met elkaar konden samenleven. Om dat te bereiken werd er hard gewerkt door alle militairen. Een overzicht van de gebeurtenissen in Libanon.

 

  • Op 15 maart 1978, tijdens de Libanese Burgeroorlog (1975-1990), werd het zuiden van Libanon een aantal dagen bezet door het Israëlische leger. Aanleiding hiervoor waren waarschijnlijk de verschillende aanvaringen tussen Israëlieten en Palestijnen, waaronder een bloedige aanslag van de Libanezen op Israël. Toch is er geen duidelijke oorzaak te noemen.
  •  

    • Het Israëlische leger trok weg uit Libanon na een oproep van de VN Veiligheidsraad die openbaar werd gemaakt op 19 maart. In deze oproep vroeg de raad het Israëlisch leger te vertrekken uit het zuiden van Libanon en in vrede met de ander samen te leven.

     


      Grotere kaart weergeven

      • De spanningen die heersten waren het teken voor de Verenigde Naties om een vredesmissie te starten en in te grijpen in de complexe situatie in het Midden-Oosten. Er werd besloten om militairen te sturen uit landen die toe hadden gestemd om mee te werken aan de vredesmissie, met een plafond van 6000. Deze militairen kwamen in eerste instantie uit Frankrijk, Nepal, Noorwegen, Senegal en Nigeria.

       

      • In januari 1979 benaderden de VN Nederland om bataljons naar Libanon te sturen. Frankrijk en Iran wilden zich namelijk terugtrekken. Nederland stemde in en op 25 februari 1979 kwamen de eerste Nederlandse militairen aan in Libanon. Uiteindelijk hebben ruim 9000 Nederlandse soldaten deelgenomen aan de vredesmissie, waarvan er negen zijn omgekomen.

       

      • De Nederlandse soldaten werden in het zuiden van Libanon aan het werk gezet om de omstandigheden te verbeteren. In het inzetgebied van de Nederlanders woonden ruim 32.000 mensen, waarvan de meesten erg arm waren. Het meest woonden er sjiitische moslims. Er werd bijna geen geweld gebruikt, tenzij de militairen in levensgevaar kwamen.

       

      • Tot de zomer van 1983 werkten de Nederlandse militairen op verschillende manieren aan de vrede in Libanon. Er werd getracht de economie weer op gang te brengen, de achtergelaten ravage weer op te bouwen en de bevolking te beschermen. Op 20 juni 1983 besloot de Nederlandse ministerraad toch om de Nederlandse bijdrage aan de vredesmissie stop te zetten vanaf 19 oktober 1983. De situatie tussen de Israëliërs en de Libanezen leek in eerste instantie namelijk te verbeteren, maar vanaf 1982 werden de spanningen weer groter. Dit maakte de taken van de militairen heel moeilijk om uit te voeren. Militairen die deelnamen in de vredesmissie botsten namelijk regelmatig met Israëlische soldaten, wat de situatie alleen maar lastiger maakte.

       

      • Onder grote druk van de Verenigde Naties, Amerika en verschillende Arabische landen besloot de Nederlandse ministerraad op het laatste moment om de bijdrage niet helemaal te stoppen. Er werd een kleinere lichting militairen gestuurd die minder grote taken verrichtten dan de vorige lichting.

       

      • Op 4 oktober 1985 stopte de ministerraad de volledige bijdrage van soldaten. Dertien dagen later verlieten de laatste Nederlandse soldaten Libanon. Hierbij was de Vredesmissie UNIFIL officieel afgelopen.

      Ook interessant voor je:

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

    Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.