Utrecht een sprookjesprovincie

Utrecht_-_De_Gesloten_Steen_-_Oudegracht_364_-_31110_-2Niet alleen De Gesloten Steen heeft een bijzonder verhaal. Je zou gerust kunnen stellen dat Utrecht een sprookjesprovincie is. Het wemelt van de verhalen die honderden jaren oud zijn. 

 

Kinderboekenschrijver Henk Hardeman is een voorbeeld van een verhalenzoeker. In de tijd dat hij in Utrecht woonde, fietste hij door de stad opzoek naar bijzondere verhalen. De Gesloten Steen kwam hij tegen tijdens een fietsrit richting de stad. ‘Het is mooi om op aparte plekken te letten als je onderweg bent. Overal schuilt wel een verhaal achter.’ De duiveltjes spelen niet alleen een rol bij De Gesloten Steen, ook in de andere verhalen over bekende plekken kunnen duiveltjes opduiken.

De slangenkweker met zijn vrouw en zijn kinderen

Er was eens een man die slangen kweekte, om deze aan slangenbezweerders te verkopen. Hij bewaarde de slangen altijd in een grote kruik om ze zo voor zijn gezin verborgen te houden zodat er geen ongelukken konden gebeuren. Elke morgen ging hij ermee naar de stad om te trachten ze aan de man te brengen. Toen, op een morgen, ontdekte zijn vrouw de kruik en vroeg haar man wat er in zat. De man wilde geen moeilijkheden, dus negeerde hij de vraag en zei alleen maar: ‘Wat kan het je schelen. Zolang we wat te eten hebben is het toch goed?’ De vrouw werd hierdoor alleen nog maar nieuwsgieriger en wilde er beslist achter komen wat er zich in de kruik bevond. Ze liet haar kinderen dezelfde vraag stellen, maar haar man wist zich er via allerlei smoesjes en uitvluchten uit te praten.Uiteindelijk spraken de kinderen met hun moeder af dat ze het eten zouden laten staan totdat hun vader zou vertellen wat er in de kruik zat. En ze hielden woord. Ze dronken en aten niets meer en verklaarden nog liever te sterven dan hun gelofte te breken. Hij probeerde ze te overreden hun voornemen te staken en voorspelde niets dan ongeluk als zij in hun standpunt zouden volharden.Maar was hij ook zei, niets hielp. Ze moesten weten wat er in de kruik zat. Uiteindelijk besloot hij het verzet van zijn kinderen met geweld te beëindigen. Hij pakte een stok en rende hen door het hele huis achterna. Zijn vrouw, die alleen in de kamer was achtergebleven, zag haar kans schoon, haalde het deksel van de kruik en keek erin. De slangen kropen eruit en doodden haar en vervolgens ook de kinderen. Alleen de man, die de slangen kende, wist aan de dood te omkomen.’Hieruit blijkt, 0 grote koning, dat de mens niet mag begeren wat Allah hem niet toestaat te ontvangen. Maar u, 0 koning, u toonde geduld en daarom zegende Allah u met een zoon.’ Toen sprak de zevende vizier: ‘Door vertrouwen in Allah te stellen, 0 heer, verging het u als de spin met de wind.’

En uiteraard wilde de koning ook dit verhaal horen.

Einde

 

Welk plek in Utrecht is voor jou bijzonder?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.