Column: ode voor de vrouw

Ik zit in de trein. Tegenover mij bevinden zich twee beeldschone wezens. Beeldschoon op hun eigen manier. Het bestaan van hun soort kleurt mijn leven en dat van vele anderen. Het is fijn om deze esthetische schoonheid op dit moment te aanschouwen. treinreizen is immers geen pretje. De een heeft een wonderschoon en lief gezichtje. Twee prachtige bruine kraaloogjes met daaronder een lief neusje lijken het bestaan van God in twijfel te trekken want zelfs Hij kan zoiets moois niet creëren. De sproetjes rond haar neus lijken er persoonlijk door Rembrandt van Rijn te zijn opgeschilderd en haar lippen, teder en minzaam, rusten als twee zachte kussentjes. Ze is mooi, heel mooi.

 

Naast haar zit een ander exemplaar. Ouder, veel ouder maar daardoor niet minder mooi. Ik bekijk haar. Haar gerimpelde gezicht, dunne knokige vingers en grijze haren verraden dat ze al een hele poos over de aarde doolt. Het leven van deze vrouw ligt, in tegenstelling tot het mooie exemplaar ernaast, achter haar. Lang geleden, in een tijd zonder internet en tv, kusten haar toen beminnelijke lippen die van een ander. Die eerste kus zou uiteindelijk het begin van een nieuw leven betekenen: de oude vrouw werd moeder en inmiddels is ze oma. Een lieve prachtige oude oma tegenover mij in de trein. Ze is mooi heel mooi.

Ik denk aan mijn eigen lieve oma. Natuurlijk vindt ze dat ik haar te weinig bezoek, natuurlijk zou ze mij vaker willen zien en natuurlijk zal ze dat nooit laten blijken. Zo zijn oma’s. Als ik haar bezoek, geeft ze mij bij met afscheid een zakje muntdrop. “Voor in je droppot zegt ze dan”. De droppot die ik, toen ik op kamers ging, van haar kreeg. “Na het eten hoort een dropje”. Had ze gezegd. Dat is hoe oma’s zijn. Ze is mooi heel erg mooi.

Michael met zijn oma
Michael met zijn oma

Tegenover mij zitten twee totaal verschillende wezens, maar eigenlijk opvallend hetzelfde. Beiden zijn ze van die soort die ik het meest lief heb: de vrouw. En dat mag op deze bijzondere dag geschreven worden. Jullie verschijning jong of oud, mooi of lelijk, kleurt het leven van de man. Jullie aanwezigheid op aarde is als een zacht spelend muziekdoosje, twinkelt door de hoofden van ons mannen. Ik hou van jullie, wij houden van jullie. Vrouwen jullie zijn mooi, heel erg mooi.

Ook interessant voor je:

9 thoughts on “Column: ode voor de vrouw

  • 4 april, 2014 at 11:37
    Permalink

    ahhh wat lief die foto met je oma ! Super mooi geschreven. Dat zouden meer mannen moeten doen hahahah

  • 4 april, 2014 at 09:36
    Permalink

    Meiden, met onbegrensde dankbaarheid wil ik jullie schrijven dat ik zeer blij ben dat dit stukje tekst gewaardeerd wordt. Niet in de laatste plaatst omdat het voor jullie is geschreven. Dit laat mij niet onberoerd.
    Xm

  • 4 april, 2014 at 09:31
    Permalink

    Ik heb voor het jaarslijk terugkerend probleem: het uitzoeken van een cadeau voor mijn jarige oma een waterdicht systeem bedacht. Je weet dat het geheugen van oma’s niet meer is wat het ooit is geweest, maak daar gebruik van. De meeste oma’s weten vaak niet meer wat ze het jaar daarvoor hebben gekregen. Dus feitelijk kun je ieder jaar hetzelfde geven. Dan is mijn oma dol op kanariepietjes en sterven die beestjes om wat voor reden dan ook altijd binnen een jaar. Kortom 1+1=2 en ieder jaar geef ik samen met mijn broertje een kooitje met een kanarie. Het beestje wordt steevast Piet genoemd en mijn oma is er reuze content mee. Het enige nadeel van dit systeem is dan we ondertussen met een overschot aan vogelkooitjes zitten, dus je kunt er zeker een overnemen.
    Hoop dat je iets met deze tip kunt.
    xm

  • 2 april, 2014 at 22:46
    Permalink

    Mooi geschreven Michael, het lijkt wel een vers:D

  • 2 april, 2014 at 10:11
    Permalink

    Wat lief! En mooi opgeschreven. Heeft je oma het al gelezen?

  • 2 april, 2014 at 09:57
    Permalink

    Wat een mooie ode! Dit kunnen vrouwen niet vaak genoeg horen!

  • 2 april, 2014 at 08:51
    Permalink

    Hartverwarmend!

  • 1 april, 2014 at 11:30
    Permalink

    Goed geschreven! Ik voel dat ie recht uit het hart komt. Over oma’s gesproken: heb je cadeautips voor oma’s die jarig zijn?

  • 31 maart, 2014 at 11:20
    Permalink

    Heel mooi geschreven! Herinnert me eraan dat ik ook maar eens weer langs moet gaan bij m’n omaatje 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.