Niet bergaf op ski’s, maar bergop

Op je elfendertigste de pistes af glijden en de dag eindigen met een schnaps in je hand. Dat is dé ski-ervaring van vele Nederlanders. Maar niet voor iedereen ziet de invulling van wintersport er op deze manier uit. Maria Velema en haar vriend Peter-Paul de Graaff doen aan toerskiën. Dit houdt in dat je skiliften links laat liggen en je eigen route bergop bepaalt. Deze tocht omhoog gaat, jawel, met de latten onder gebonden. Eenmaal boven draai je honderdtachtig graden en begint de afdaling.

Het is een lange klim naar boven, voordat het grootste plezier, de afdaling, kan beginnen. “Bij een hoogtestijging van 1000 meter doe je ongeveer een uurtje of vier over de klim. Daarna geniet van je het mooie uitzicht. Voordat je binnen een uurtje weer beneden staat”, vertelt toerskiër Maria.

De mistige tocht omhoog. Foto: Maria Velema.
De mistige tocht omhoog. Foto: Maria Velema.

Om ervoor te zorgen dat je met je ski’s aan de top bereikt, maak je gebruik van stijgvellen. Dit zijn lange vellen met kunsthaar, die voor grip in de sneeuw zorgen. “Daarnaast heb je ook klapski’s nodig, anders kan je de loopbeweging niet maken”, legt Maria verder uit. Daarna vertelt ze over een spannend avontuur wat ze afgelopen winter samen met Peter-Paul beleefde. “Het was een zeer mistige dag met veel sneeuw op de bergen. Het was eigenlijk niet verstandig, maar we waren vastbesloten naar een huisje op de top van een berg te lopen. We namen een GPS telefoon mee omdat toerskiën in dit weer erg gevaarlijk kan zijn. We zagen geen hand voor ogen tijdens de klim. Dus moesten we vertrouwen op de GPS. Na een urenlange klim draaide de richtingwijzer van de GPS ineens en bleek dat we het huisje al gepasseerd waren. Toen we ons omdraaide en terugliepen, zagen we dat we vlak langs het huisje waren gelopen. Maar door de mist zag je écht helemaal niks.”

Dat laat duidelijk zien hoe belangrijk goede uitrusting is. Zonder GPS waren Maria en Peter-Paul niet in staat geweest om het huisje te vinden. Het was een gevaarlijke en lastige klim, maar uiteindelijk is het eindresultaat geweldig volgens Maria: “’Je slaapt met z’n tweeën in een huisje in the middle of nowhere. Er lagen kaarsen en wat blokken hout om het huis warm te maken. We maakten een maaltje van het eten wat we zelf hadden meegenomen en vielen als een blok in slaap. De volgende ochtend werden we gewekt door fel zonlicht. De vorige avond hadden we nog geen idee van het uitzicht. Maar wauw, wat we toen zagen. Geweldig! Daar doe je het allemaal voor!”

Naast het prachtige uitzicht noemt Maria de rust als één van de mooiste dingen aan toerskiën. “Gaaf om te beseffen dat in de rest van het gebied nauwelijks iemand anders te vinden is.” Hopen voor Maria, Peter-Paul en alle andere fanatieke toer skiërs dat alle andere wintersporters lekker op de pistes blijven. Anders is het gauw gedaan met de rust.

 

Ook interessant voor je:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.