‘Springhaver voelt als thuiskomen’

Het oer-Utrechtse café Springhaver bestaat dit jaar 130 jaar. De bruine kroeg aan de Springweg in het oude centrum staat bekend als de huiskamer van Utrecht en is geliefd onder zowel studenten als ouderen. Schrijver Piet Muijsert komt al van jongs af aan in Springhaver.  

Piet Muijsert (foto Rob Ulrich)
Piet Muijsert (foto Rob Ulrich)

Het is een zonnige dinsdagmiddag, een uur of vier. Het terras van Springhaver stroomt langzaam vol. Studenten van het nabijgelegen Conservatorium zitten gemoedelijk naast moeders met kinderwagens, allen genietend van de lentezon. Binnen is het nog rustig. De ruimte wordt kleurrijk verlicht door de zon die door de glas-in-loodramen schijnt. Er staat een mix van slow rock en jazz op, de koffiemachine raast bij elk kopje dat het zet. Het is stilte voor de storm, weet iedere vaste gast. Want rond een uur of zes zijn de meeste stoelen in het café bezet.

Rustmoment
Piet zit aan één van de tafeltjes tegenover de bar. Vanaf dit punt kan hij het hele café overzien, maar toch ook rustig lezen, onder het genot van een kopje koffie. “Tegenwoordig woon ik in Apeldoorn maar ik kom hier zeker eens per week”,  vertelt hij. “Na een dag werken heb ik even behoefte aan een momentje voor mezelf, even rust. Gelukkig kan dat hier. En als ik tot rust ben gekomen, kom ik net zo makkelijk in contact met andere gasten als ik daar behoefte aan heb.”

Bron: duic.nl
Bron: duic.nl

Onguur
De eerste horecafamilie die het pand aan de Springweg uitbaatte was de familie Jongerius, die er een biljartcafé van maakte. Voordat regisseur Jos Stelling het café in de jaren ’70 overnam was de familie Bontan een tijd eigenaar van de zaak. Een donkere tijd, waarover men niet graag praat. “Ik mocht er als kind nooit komen,” herinnert Piet zich. “Dit was een slechte buurt en het café was erg onguur. In de jaren ’80 keerde ik terug naar deze buurt, toen bleek dat het Springhaver heette. Sindsdien kom ik hier regelmatig.”

Authentiek
Over het ‘waarom’ van de populariteit van Springhaver zijn gasten en medewerkers het eens: authenticiteit. Het café heeft al tientallen jaren dezelfde inrichting en medewerkers en gasten gaan vriendschappelijk met elkaar om. “Ik ken soortgelijke cafés in andere steden, maar daar is alles zo gesloten. Hier voel ik me lekker, het voelt als thuiskomen.”

Piet is niet de enige vaste gast van Springhaver. Veel mensen weten regelmatig hun weg naar het café te vinden. Mensen van buiten, maar ook de ‘echte Utrechters.’ Eigenaar Jos Stelling vertelt over de charme van deze vaste gasten.

CampusTalk ging langs bij het café en sprak met Jos en twee vaste gasten over de charme van Springhaver. De uitzending kan je hier terugzien.

Ook interessant voor je:

Eén gedachte over “‘Springhaver voelt als thuiskomen’

  • 24 mei, 2017 om 05:51
    Permalink

    Niets onguur in de Bontan tijd man weet niet waar die over praat alle meiden en jongens uit de buurt kwaamen daar ,Aldus een echte utrecher van de haverstraat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.