‘De voorleeshond wordt eindelijk erkend’

Foto en tekst: Sietse Orie

Ze zijn lief, intelligent en leerzaam, maar de voorleeshonden hebben een lange weg moeten afleggen om in de bibliotheken en scholen terecht te komen. Die weg werd voor hen vrijgemaakt door Wiepy van Kuppeveld-Smits, de oprichtster van Stichting Voorleeshond: ‘Kinderen hebben vrijheid nodig.’

 

Als eigenaar van een hulphond merkte Wiepy al langer dat haar hond Douwe een groot verschil kon maken. Toen ze als docente stuitte op het feit dat in Amerika honden worden ingezet om kinderen te leren lezen, greep dat dan ook gelijk haar aandacht.

– Waarom ben je de voorleeshond begonnen?

‘Ik zag dat veel jongeren en ouderen moeite hebben bij het lezen. Ze hebben bijvoorbeeld faalangst of ADHD. Toen ik las dat de voorleeshond in Amerika zijn vruchten afwierp, besloot ik het fenomeen samen met mijn hulphond Douwe uit te zoeken en naar Nederland te brengen. Toen richtte ik 6 jaar geleden ‘de Voorleeshond’ op en heb ik het 4 jaar geleden tot stichting omgedoopt. De resultaten waren meteen al verbluffend. Een jongen kon bijvoorbeeld niet lezen of schrijven, maar in een jaar tijd heb ik hem naar niveau A2 weten te tillen. Inmiddels heeft hij niveau A4 en kan hij zelfs sms’en met zijn vriendinnetje. Dat is prachtig om te zien!’

Foto: Wiepy van Kuppeveld-Smits
Wiepy en Soul aan het werk. Foto: Wiepy van Kuppeveld-Smits

– Hoe zijn de reacties op de voorleeshond?

‘Die zijn verschillend. Eigenlijk zie ik nu pas erkenning. Het speelt natuurlijk ook mee dat ik en mijn hulphond door een recente wet nergens meer geweigerd kunnen worden. Tijdens de sessies zie je vaak dat de ouders aanvankelijk ietwat terughoudend zijn. Als ze dan merken dat hun kind ineens voor die hond gaat zitten en probeert te lezen, zijn ze stomverbaasd. Zo zie je maar dat kinderen vrijheid en ruimte nodig hebben om iets te durven en te leren. Het houdt niet op bij school, maar is een doorlopend proces in de thuissfeer en dus ook in de bibliotheek. De voorleeshond is een handvat om dat proces op gang te brengen.’

– Wat is de toekomst van de voorleeshond?

‘Mijn stichting gaat uitbreiden naar Spanje en ook België is geïnteresseerd. Het concept zal hetzelfde blijven: ik geef kinderen een handvat om iets te leren en laat hen verder zichzelf zijn. Op die manier krijgt een kind zelfvertrouwen en wordt het zelfstandiger. De controle behoud ik zelf. Ik weet goed waar ik mee bezig ben. Zelfs de dekjes van de voorleeshonden worden door mij gemaakt!

In mijn woonplaats Nijmegen ben ik nu op 6 locaties te vinden. De burgemeester heeft mijn hulphond Douwe zelfs geridderd, wat heel bijzonder is. Ook in Rosmalen en Den Bosch wordt de voorleeshond binnenkort geïntroduceerd. Het gaat goed, dus. Helaas is hulphond Douwe, die aan de wieg van de Voorleeshond stond, inmiddels overleden. Gelukkig heeft ook Soul, die het stokje van hem overnam, veel plezier in zijn baan als voorleeshond.’

Ook Utrecht kent zijn eigen voorleeshond. Fabienne Ruttyn bezoekt samen met haar hond Byr één keer per maand de bibliotheek in Vleuterweide. De aanwezigheid van die honden zou een zeer positief effect hebben op de mens. Meer hierover zie je in CampusTalk aflevering 8!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.