Blijven hopen op een betere wereld

zieligIk heb best wel idealen. De bezetting in Gaza vind ik onmenselijk, de verdeling van kapitaal tussen het rijke westen en de arme rest van de wereld, ik ben zwaar tegen de oorlog in Irak, Afghanistan en ik heb een hekel aan het heersende kapitalisme van deze eeuw.

Maar ik doe er niks mee. Ja, ik schrijf er wel eens een boos stukje over. Of ik voer een woedend betoog tegenover verveelde vrienden. Heel af en toe ga ik naar een debat met mensen die het toch wel met me eens zijn, om gedeelde frustraties te uiten.
Daar blijft het bij. Ik ga niet de straat op om mijn woede te laten blijken aan de rest van Nederland, ik doe niet mee aan opgezette acties. Soms is de intentie er wel, maar dan besluit ik om toch maar te werken, toch maar liever met mijn vriendinnen voor de tv te hangen, het toch een beter idee vind om te gaan trainen of gewoon lekker in mijn warme bed te blijven liggen.

Geen demonstraties meer

onrecht

Evenals veel andere studenten. Op CampusCam is een item langsgekomen waarin wordt geconstanteerd dat studenten tegenwoordig niet meer demonstreren, terwijl ze 40 jaar geleden met duizenden mensen de straat opgingen tegen oorlog, tegen onrecht. We hebben er ook verklaringen bij gezocht, die logisch klinken (cynischere houding ten opzichte van de maakbaarheid van de wereld, abstractere problemen en bovendien moeten studenten van nu in vier jaar hun studie afronden).

Toch zijn ze er nog. Studenten die hun leven inrichten voor een betere wereld. Dat klinkt behoorlijk idealistisch, ofwel onhaalbaar. Maar zoals John Lennon ooit hoopvol zong in het nummer Imagine: ‘You may say I’m a dreamer/ But I’m not the only one/I hope someday you’ll join us/And the world will be as one’. Als genoeg mensen dat idealisme delen, is er misschien een kans dat er dingen gaan veranderen. Hoe klein dan ook.

P_A_L_E_S_T_I_N_E_by_Free_Palestine

Vechten in Palestina
En sommige studenten gaan ver. Een vriend van een vriend van me stopte na een jaar journalistiek met de opleiding om ‘de mensen in Palestina te gaan helpen’. Hoe het hem verder vergaan is weet verder niemand.

Er zijn ook minder radicale vormen van protest-actieve jongeren. Tjade, 22, student journalistiek uit Utrecht, is vanaf zijn 14e bezig met demonstreren tegen ‘alles wat hij onrechtvaardig’ vindt. In mijn ogen bewonderingswaardig, al kan het ook doorslaan.

Te heftig

Zo vertelde Louis_S_v_ke_62078aTjade dat je soms zo kan opgaan in een protestbeweging dat het te heftig wordt. Een goede vriend van hem uit de Nijmegse kraakscene, Louis Seveke, werd vermoord door iemand die in dezelfde scene gezeten had. ,,Dat werd wel heel emotioneel, toen ben ik me bewust minder bezig gaan houden met demonstraties.”
Echt laten ontmoedigen heeft hij zich niet. Nog steeds staat hij bijna elke week te flyeren tegen neo-nazis, of met een spanddoek op het malieveld om zijn stem te laten horen tegen het beleid in Gaza, want veel dingen ‘ kunnen gewoon echt niet’.

In onderstaand filmpje legt de Utrechtse student uit hoe je een goede demonstrant wordt:

2 gedachten over “Blijven hopen op een betere wereld

  • 23 maart, 2012 om 21:53
    Permalink

    KOVAL ! why do you only respond to people who threaten to unsubscribe… what about me….Id like a shout out too ….I watched all your videos….TWICE…..i loved you when you weren’t? famous…. *sigh*

  • 23 oktober, 2009 om 20:31
    Permalink

    Goed dat je idealen hebt; houden zo! Ga je nog wel even leren hoe je een microfoon moet vasthouden. Tering, het is geen gepelde banaan. En waar is de lus in je snoer?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.