Filmrecensie UP

Veertien jaar lang animatiefilms produceren die zowel kritisch als commercieel een gillend succes worden, het is maar voor weinig bedrijven weggelegd. Pixar is het tot op heden gelukt, en niet zo gek lang geleden kwam nummer tien in de bioscopen voorbij. Ondanks een uitgebreide reclamecampagne was de film toch nog een beetje langs me heen gegaan. Dus hUP, op naar de bioscoop.

Pixar is nooit te beroerd geweest om niet de meest voor de hand liggende karakters te gebruiken. Een clownsvis? Up logo kleinNatuurlijk. Een robot met hangende oogjes en een vriend als kakkerlak? Ja joh. Ook dit keer is de hoofdpersoon niet de doorsnee actieheld. Een opa van 78 die niet zo positief meer in het leven staat. Op zijn avontuur wordt hij nog bijgestaan door een obesitaspadvinder, en is de grote schurk van de film is een verbitterde ontdekkingsreiziger met alleen nog maar pratende honden als gezelschap. Logisch.
Introductie
De introductie is op zichzelf staand al een prijs waard. Niet eerder was de introductie van een personage zo minimalistisch en tegelijkertijd zo intens. Binnen enkele minuten is er van het karakter ‘oude opa met balonnenhuis’ niets meer over, en is het Carl Frederickson geworden. De oude man die zijn hele leven naar het avontuur hunkerde, maar het nooit kreeg.

Up padvinderAl redelijk snel in het verhaal komt de aap uit de mouw (die je natuurlijk in alle reclame al gezien hebt) en stijgt Carl op door een zooitje ballonnen aan zijn huis te hangen. So long!

Ook het einde is zoals te verwachten echt heel tof gedaan. De (anti-)helden maken er wat onverwachte vrienden bij. De grote boze meneer gaat dood en alles is weer koek en ei. Daar tussendoor zit enkele lagen aan humor, zodat zowel volwassenen als kinderen er voldoende om kunnen lachen. Waar dat voor andere animatiestudio’s nog een hele klus lijkt te zijn schudt Pixar ze uit de mouw alsof het niets is.
Concurrentie
Alles koek en ei, maar toch ontbreekt er nog wat. Is er iets niet voldoende aan de film? Absoluut niet, ook deze film laatUp huis alle concurrentie met gemak mijlenver achter zich. De enige concurrentie die Pixar op dit moment te dulden heeft is het bedrijf zelf. De afgelopen jaren heeft de studio dermate goede films uitgebracht (Toy Story en Ratatouille als absolute hoogtepunten) dat UP toch een beetje schraal afsteekt. Vooral halverwege lijkt de film lijkt het verhaal een tikkeltje stuurloos te worden. Maar wat wil je dan ook met een vliegend huis dat zich moet redden met gordijnen als stuur?

Ach, wat zeur ik. Ook het tiende deel is gewoon weer verdraaid goed geworden. De film is al weer enkele weken uit, heb je hem nog niet gezien? Doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.