Mañana mañana

Een tijdje terug was er een brandoefening op school. Het deed me denken aan een half jaar geleden, toen ik voor mijn minor in Spanje studeerde. Daar verloopt een brandoefening namelijk nogal anders. Net als wel meer dingen.

Een half jaar lang wonen in Spanje, met als bestemming Valencia. Een middelgrote stad die alles lijkt te hebben. Zon, strand, prachtige moderne architectuur en een geweldig stadscentrum maar nog niet verpest door het massatoerisme. Een relaxte levensstijl en hele gekke volksfeesten.

Feest

In Spanje is het altijd feest. Ik had vaker vrij omdat er één of andere heilige vereerd werd, dan dat ik naar school moest. Een vrije dag betekent ook automatisch feest op straat. Meestal met veel drank, dans, zang en geschreeuw.  En, het allerbelangrijkste, vuurwerk. Waar het feest is, is vuurwerk. Ik woonde in een flat op de 12e verdieping met uitzicht over de stad. Als ik een avond in mijn woonkamer uit het raam keek, zag ik altijd vuurwerk. Vuurwerk voor een trouwdag, de geboorte van een kind of een verjaardag (van de hond). In Spanje is er altijd een reden voor vuurwerk.

 Afbeelding 416

Geen stress

Dan het relaxte levensritme. Tussen 14.00 uur en 17.00 houden Spanjaarden een siësta. Er wordt niet gewerkt en de straten van Valencia zijn zo goed als leeg. Mensen gaan naar huis om uitgebreid te eten met familie en om een kort middagdutje te doen. Vervolgens gaan ze weer naar hun werk waar ze hoogstwaarschijnlijk een half uur te laat komen. Ze nemen het niet zo nauw met afspraken. Mijn leraren kwamen standaard twintig minuten te laat. Waarom zou je haasten om op tijd te komen? Het belangrijkste is dat je er uiteindelijk bent, toch?

 

Brandoefening

Dan de brandoefening, zelfs dit gebeurde zeer ontspannen. Waar in Nederland iedereen toch zo snel mogelijk buiten staat, alleen al omdat je anders een gehoorbeschadiging van die irritante zoomer krijgt, doen Spanjaarden het anders. Op een dag liep ik door de universiteit op zoek naar een kopieermachine toen ik opeens keiharde klassieke muziek hoorde. Four seasons van Vivaldi ofzo. Zal wel weer voor één of ander feest zijn, dacht ik bij mezelf. Even later zag ik mannen met oranje hesjes door het gebouw lopen. Eén van hen kwam naar me toe en vroeg wat ik nog in de school deed. Had ik niet gemerkt dat het brandalarm af was gegaan? Het brandalarm? Ik dacht dat ik hem niet goed verstaan had. ´Het gaat nog steeds af´, zei hij wijzend naar de speakers aan de muur. Opeens drong het tot me door, de klassieke muziek is het brandalarm. Heel subtiel. Ik glimlachte vriendelijk en vroeg of ik nog even naar boven mocht om te kopiëren. Natuurlijk mocht dat, het is tenslotte maar een oefening.Afbeelding 422

Regelmatig verlang ik nog terug naar die tijd in Spanje, het goede leven. Bijna altijd mooi weer, aardige mensen en lekker eten. Spanjaarden genieten echt van elke dag, iets wat in Nederland niet zo vanzelfsprekend is. Het woord stress kennen ze niet. Toch vond ik het ontspannen leven niet altijd even leuk. Alles gaat zo verschrikkelijk traag, tot het irritante aan toe, en mensen komen altijd te laat op afspraken. Dan merk ik toch dat ik Hollands ben. Als ik bijvoorbeeld rekeningen wilde betalen, iets wat je in Nederland met één muisklik gedaan hebt, had ik daar in Spanje een halve dag voor nodig. Naar de bank en cash betalen, klinkt simpel. Alleen de mensen die daar werkten hadden vaker pauze dan dat ze achter de balie zaten. En als ze wel werkten, deden ze dat met zo weinig mogelijk inspanning. Aan de andere kant had ik gelukkig wel meer dan genoeg vrije dagen om hier een middagje voor uit te trekken. En anders, mañana mañana, het komt morgen wel.

 

Feest en vuurwerk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.