Zwemles

foto: Laura Hogendoorn
Dames staan te wachten in de rij

“Mannen moeten thuis blijven”, vertelt één van de vrouwen me die zondagavond staat te wachten voor de ingang van zwembad De Kwakel in Overvecht. Om ons heen staan nog veel meer vrouwen, allemaal van allochtone afkomst. Ze wachten op maar één ding: hun eerste zwemles. Met vrouwelijke badmeesters, vrouwelijke baliemedewerkers en vrouwelijke toezichthouders.

Maar de les laat nog even op zich wachten en we staan ondertussen te vernikkelen in de kou. Rondom mij showen de vrouwen aan elkaar de nieuwste boerkinimode. Hoofddoekjes van badstof met prachtige bloemen en frutsels worden uit de tassen gehaald. “Ik heb de mijne besteld in Duitsland”, hoor ik een meisje zeggen. Ze haalt trots haar nieuwe aanwinst tevoorschijn. Ik zie dat het meisje straks keurig tot haar enkels en polsen bedekt zal zijn en voel me wat onwennig als ik aan mijn eigen bikini in mijn tas denk.

Ik vraag de – hoofdzakelijk Marokkaanse – dames naar de redenen om gescheiden te zwemmen. “Het is voor mij en veel andere Marokkaanse vrouwen hier, een enorme stap om dit te doen. Wij hebben vroeger nooit leren zwemmen, omdat ouders en partners dat niet stimuleerden. Veel mannen vinden ook nu nog dat hun vrouw thuis bij de kinderen moet blijven. En dat terwijl zwemmen één van de sporten is die je volgens de Koran moet meegeven aan je kinderen. Maar de meeste mensen kennen het Heilige Boek niet goed genoeg om dit te weten”, laat een Marokkaanse dame weten. Dat ze een avond weggaan van huis, zou ook de reden zijn dat iedereen die ik spreek anoniem wil blijven. “Het is volgens veel moslims niet iets om trots op te zijn, als je zomaar een avond de kinderen alleen laat”, voegt een ander toe.

Het gescheiden zwemmen wordt – gelukkig voor de dames – zeer strikt opgevat. Niet alleen het personeel bestaat deze avond uit alleen maar vrouwen, ook de ramen zijn volledig afgeplakt, zodat er geen mannen van buiten naar binnen kunnen kijken. Daarnaast is er door het zwembad goed rekening gehouden met de afkomst van de vrouwen; tijdens de ramadan wordt het vrouwenzwemmen tijdelijk stopgezet.

Ik besluit dat dit een goed moment is voor een eerste foto: tientallen moslima’s die staan te popelen om het zwembad in te gaan. Maar als ik mijn camera uit mijn tas pak, keren alle, maar dan ook alle vrouwen mij direct de rug toe. Van camerageilheid blijkt geen sprake. Ik besef dat het schieten van foto’s tijdens de zwemles dan ook wel niet zo’n succes zal worden.

Maar zover komt het niet eens. De deuren van De Kwakel gaan open en de menigte stormt naar binnen. Ik kom echter niet verder dan de grote hal die precies hetzelfde ruikt als de hal van het zwembad waar ik zwemles had als klein meisje. De dame achter de balie spreekt mij toe: “Zonder abonnement kom je er niet in. Echt niet. Ook niet als je voor een wel heel bijzondere blog schrijft.”

Eén gedachte over “Zwemles

  • 7 december, 2009 om 16:28
    Permalink

    Pech hebben. Goed idee om foto’s te maken. In een slideshow kun je daarmee een verhaal met persoonlijke (je zegt ik, prima) en sfeerelementen ondersteunen. Ik heb het zelfs een keer gezien met een radiorepo. Dat was redelijk briljant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.